บทที่ 11 จับชู้คาเตียง (5)

เธออาจจะสวยน้อยกว่าพี่สาวไปสักหน่อย แต่ความสาวนั้นมีมากกว่า ออดอ้อนออเซาะก็เก่งกว่าเป็นไหน ๆ เมื่อเทียบกับเปรมาที่เรียบเฉย หัวใจเขาถึงเขวไปหาเปรมมิกาอย่างง่ายดาย เขารู้ว่ามันผิดที่ทำแบบนี้ลับหลัง แต่ทำไงได้ ต่อให้ย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องราวได้ผลลัพธ์ก็คงเหมือนเดิมอยู่ดี เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้วถ้าคุยกันได้ก็อยากเก็บพวกเธอพี่น้องไว้ทั้งสองคน ความคิดเขาอาจจะเห็นแก่ตัวแต่มันก็คือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับตอนนี้

“ต้องการให้ฉันใจเย็นกว่านี้งั้นเหรอ?” เปรมามองด้วยสายตาทิ่มแทง ถ้าเธอรู้ความคิดของณัฐดนัยไม่แน่ว่าที่นี่อาจราบเป็นหน้ากอง “ไปถามคุณแม่คุณดูสิว่าถ้าพ่อคุณทำแบบนี้บ้างจะยังใจเย็นไหวไหมถ้าจับผู้ชายของตัวเองได้คาหนังคาเขาว่ากำลังนอนกกเมียน้อยในสภาพล่อนจ้อนอยู่น่ะ” เสียมารยาทไหมไม่รู้แต่มาถึงจุดนี้แล้วมีแต่ต้องแตกหักเท่านั้น

ณัฐดนัยหน้าแดงก่ำจวนระเบิดเต็มทน เกิดจากความไม่พอใจเปรมาที่ด่าทอด้วยส่วนหนึ่ง และจากการโดนทำร้ายร่างกายอย่างแสนสาหัส ทุกอย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกันมันจึงทำให้เขาเกิดความคับข้องใจคูณสอง “อย่าลามปามไปถึงพวกท่านไอรีน พ่อแม่ผมพวกเขาไม่เกี่ยว” ข่มด้วยเสียงเข้ม ๆ เขาคงไม่มีหน้าไปเจอใครอีกนาน อย่างน้อยก็จนกว่าหน้าจะกลับมาเป็นปกติ และหวังว่าเรื่องพวกนี้จะไม่ถูกเปิดเผยออกไป ถ้าเป็นความลับได้เขาอยากให้เป็นความลับระหว่างพวกเขาเท่านั้น

“นั่นสิคะพี่ไอรีน คุณลุง คุณป้าพวกท่านเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเราด้วย พี่ไอรีนอย่าไปพาดพิงพวกเขาเลยนะคะ” เปรมมิกาได้ทีพูดเสียงแผ่วเบาอย่างคนรู้ความ แต่ลอบยิ้มเยาะเย้ยในใจ มีแต่คนโง่เง่าอย่างนังเปรมาเท่านั้นแหละที่กล้าลามปามพ่อแม่คู่หมั้นตัวเองต่อหน้าต่อตาเขา

“อย่างที่ไอด้าพูด เอาแค่เรื่องพวกเราพอ”

เปรมาหัวเราะเสียงเย็นเยียบให้คู่ขาที่เข้าคู่กันได้ดีจนน่าปรบมือให้ หญิงโฉด ชายชั่ว คนหนึ่งรับ คนหนึ่งร้อง ณัฐดนัยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังจะถูกเขี่ยทิ้งลงถังขยะชนิดที่ไม่สามารถนำกลับมารีไซเคิลได้ใหม่อย่างถาวรแล้ว

ทุกการตัดสินใจเธอไม่เคยคิดเสียใจทีหลัง “ได้! งั้นเอาแค่เรื่องของเราก่อน” ไม่รอให้ใครได้เสนอหน้าแทรกก็พูดเสียงเฉียบขาดว่า “ฉันกับคุณเรายุติบทบาทความสัมพันธ์กันตั้งแต่ตอนนี้เลยแล้วกันนะคุณณัฐดนัย ให้คนอย่างคุณเข้าใจง่าย ๆ หน่อยก็คือฉันขอถอนหมั้นค่ะ ไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกันตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป” กัดฟันพูดไม่ใช่ว่าเสียใจ หรือทำใจไม่ได้ แต่เธอรู้สึกสมเพชตัวเองที่หลงไปรู้สึกดี ๆ กับไอ้เฮงซวย หน้าไหว้หลังหลอกนี่เท่านั้น

เคยคิดไปถึงขั้นว่าถ้าความสัมพันธ์ยังดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น ในสักวันเธอจะเป็นภรรยาของณัฐดนัย ทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุด ให้สมกับความดีของเขา หรือถึงเลิกกันด้วยเหตุผลเธอก็จะไม่เสียใจ แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้

ทรยศหักหลัง!

เป็นสิ่งที่เธอรับไม่ได้มากที่สุด

แค่ได้ยินคำว่าถอนหมั้นจากปากพี่สาวที่ชิงชัง เปรมมิกาก็ลอบยิ้มสะใจ หัวใจลิงโลดระริกระรี้ ลืมสิ้นความเจ็บปวดที่ได้รับ แววตาปกปิดความยินดีที่ล้นออกมาไม่มิดอีกครา สวมเสื้อคลุมผ้าซาตินสีดำผูกเชือกที่เอวหลวม ๆ อย่างไม่รีบร้อน ที่โดนตบไปเมื่อกี้ถือว่าแลกมาด้วยการทำลายการหมั้นของพี่สาวได้สำเร็จ เจ็บตัวแค่นี้ถือว่าคุ้มค่าที่สุดแล้ว ใครจะสนกันว่าสุดท้ายแล้วเปรมาจะขู่ว่าอะไร ในใจได้แต่ลุ้นให้ทั้งคู่รีบจบความสัมพันธ์กันในคืนนี้เลย เธอจะได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการสักที ใครมันจะอยากเป็นแค่ตัวสำรองกัน มีปากก็พูดไปว่าทนอยู่กับสถานะนั้นได้ แต่ความจริงตรงกันข้าม

เชื่อเถอะว่าการได้เสพสุข มีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับว่าที่พี่เขยเธอไม่เคยรู้สึกผิดต่อพี่สาวเลยสักวัน เรื่องราวดำเนินมาถึงจุดที่คาดหวังแล้วเธออยากฉลองเลยเสียด้วยซ้ำ เปรมมิกาแอ่นอกอวบอัดที่แสนภูมิใจถูยั่วแผ่นหลังชายคนรักอย่างไม่สนใจสถานการณ์อะไรอีกแล้ว เธอรู้ว่าผู้ชายหลง อ้อนนิด ๆ หน่อย ๆ เขาก็พร้อมคล้อยตาม เขายังเคยสัญญาว่าต่อให้แต่งงานกับพี่สาวเธอแล้วก็ไม่มีทางปล่อยมือจากเธอ นั่นหมายความว่าณัฐดนัยจะยังเลี้ยงดูเธอต่อไป ถ้ามันรู้ความจริงนี้เข้าต้องกระอักเลือดออกมาบ้างแหละ คอยดูเถอะ รอให้ทุกอย่างมันลงตัวมากกว่านี้ก่อนเธอพูดแน่

ยิ่งคิดเปรมมิกาก็ยิ่งได้ใจ ทุกครั้งที่ขึ้นเตียงเสพสวาทด้วยกันไม่มีครั้งไหนที่เธอจะไม่ปรนเปรอสวาทแบบถึงอกถึงใจ เพราะเจตนาคือต้องการให้เขาไปไหนไม่รอด หลับตาก็เอาแต่เฝ้าคิดถึงตนเอง คืนนี้เธอก็รั้งเขาไว้ไม่ให้ไปหาเปรมา แค่เป่าหู ออดอ้อนไม่กี่คำว่าที่พี่เขยก็แพ้ทาง แล้วก็เป็นเธออีกที่จงใจให้มาเห็นเหตุการณ์นี้